Kaybolan Yalnızlığım

bir akarsuyun

alevli köpüklerinde

kayboldum

kederlerimi süpüren rüzgarı

bir dağın

yanan ağzında buldum

duyulmamış sesler vardı

kayalardan

taşlardan

ısıran dikenlerden

ve,

sıcağın bıkkınlığı her yerde

kanatları bu yüzden düşmüş serçelerin

bulutlar yorgun

yağmurlar dargın

geç kalıyor şehirlere

kuşlar

gün doluyor

kendi boyasıyla

tüm renkleriyle

uzaklaşıyor

yalnızlığımı da alarak

çıkıyorum bilmediğim iklimlere

güneş

acıklı bir veda gibi

gözlerinden kan damlıyor

ve gece oluyor

tebessümlerim kayboluyor …

23.03.2022 / Üsküdar