Kimsin Sen

Yoktun sen hiç olmadın

Bilmedim kokunu hissedemedim sıcaklığını

Nasıl olurmuş ana kucağı hiç bilemedim

Nasıl oluyor ki ana şefkati dedikleri

Sığındıkları

Yoktun sen hayatımın hiçbir evresinde

Düşüp dizim kanadığında

Acısına dayanamayıp ağladığımda

Okula başladığım ilk günde

İlk karnemde

İlk aşkımda, ilk ayrılığımda

Nasıl olurdu ilk acımı ilk gönül sızımı paylaşsaydım senle

Aldanma ilk gönül sızıma ilk acıma

Keşke hep öyle basit, güzel heyecanlı olsaydı

Hep aşk acısı olsaydı ömrümde

Ama dedim ya aldanma

Ne acılar yaşadım ben tarifsiz hesapsız bilemezsin

Her acıyı tattım yokluğunda düşe kalka

Bilemezsin

Bilemezsin çünkü yoktun sen hiç olmamıştın hayatımda

Büyüdüm

Nasıl büyüdüm anlatsam bir anlatsam

Ölürsün be ölürsün kahrından

Zordu çok zordu ama aldanma bu zor dediklerime

Daha ne zorluklar vardı bilemezsin

Çünkü yoktun sen hiç olmamıştın

Büyüdüm dedim ya büyüdüm dedim

Gelin oldum

Ardımda neleri bıraktım bir bilsen

Ah bir bilsen

İşte en çok o gün istedim seni yanımda

Ah dedim ah olaydı benim de bir anam

Şimdi yirmi beş yaşındayım

Korkma hesap sormayacağım

İçimde özlediğim boşluğunu hiçbir şeyle dolduramadığım

Sımsıkı sarılmasını

Saçlarımı okşamasını istediğim biri var

Var ama aldanma o sen değilsin

Sen olamazsın

Çünkü sen yoktun ve hiç olmamıştın

Hesap sormayacağım dedim ama hesap değil zaten

Sana hesap sormak benim ne haddime

Seni Yaratan varken

Sadece bir soru

Belki hep cevapsız kalacak ama

Beni hiç özlemedin mi?

Hiç düşlemedin mi?

Ve niye doğurdun beni

Ve niye senin veya sizin günahlarınızın

Hatalarınızın bedelini ben ödüyorum?