Kitabe

''zaman kendine benzetmez herkesi''

şimdi ben ekim'de ağlasam

kasım'ı yıkar gözyaşlarım

yas ile tutulan

iki yarım ayım

gece inmiş gözlerime

can karanlık keder uzun

güne dönmüyor dünya

çarem azdı

kanıyorum bir avuç toprağa

hasretim

kitabesi solmuş iki mezar taşına

s/öz düşünce k/ağıda

sığınırım can kaleme

yazarım

iki b/ölümde parçalanmış hayata

I

usul boylum

acının üstüne çiçekli perdeler çeksem

soyunsam kalbimden yokluğunu

yeniden girsem yaşamın koynuna

korkarım yine bir ayrılığa gebe kalmaktan

bilsen içimde doğuramadığım

ne çok sancılı bekleyişler var

bir(i) sen

ah bil sen

II

saçı karam

yaşım yaşına denktir

ömrümün hangi çağına dokunsam

elimde eskiyor zaman

kimsesizliğimi büyüten yıllar içinde

şiirler nice dosttur bana

kelimeler tutar sensizliğimin yasını

bakma cümlelere yüklediğim intizara

tersine aksa da umman

atmadım daha küreklerimi

sütünün her damlası helaldir

ki...rabbim üç uçurtma salmış

göğsümün göğüne

yön vermek için yollarına

biraz rüzgârım şimdi

salınıyor umutlarım göz bebeklerimde

vaktince uçup

onlarda takılacak bir insan dalına

dolaşırlarsa açarım

bunun için anayım

sen gibi