Kokusuz Korku

Bir çocuk açtı gözlerini ve fark etti ıslattığını üzerinde uyuduğu yatağı

babası çok kızacaktı ona, farkındaydı bunun, korkmaya başladı bu yüzden

sonra uykuya daldı istemeden, bir güç çağırmıştı onu geri uykuya;

babası içki içmeyi çok severdi: Sabah, akşam, öğlenleri içki içerdi.

İçki içtiğinde sinirli olurdu babası, rüyalarından çıkmış bir iksiri içmiş gibi olurdu

çocuk, buna ''sinirli iksir'' adını verdi -babası içki içince çok sinirlenirdi çünkü-

bir çocuk açtı gözlerini ve fark etti ıslandığının üzerinde uyuduğu yatağın

sanki sinirli iksirle ıslanmıştı yatağı, babası gibi kokuyordu o yatak çünkü

yatağın altından sesler duymaya başladı ancak izlediği bir filmde canavar vardı

yatağın altında, zihnin kapılarının en altında, keşfedilmeyi bekleyen korkulardı

başını yavaş yavaş eğdi ve açtı Ay'ın ışığı kadar parlak gözlerini

-ancak hiçbir şey yoktu orada siyahlıktan başka, bir hayaldi, bir rüyaydı hepsi-

babasının ağzından çıkan koku hâkimdi etrafa, sinirli koku, korkunun kokusu

yatak odası ters döndü sonrasında, odanın kapısı daireleşmiş, çatlaklaşmıştı

bir şişe belirdi yatak odasının altında ve oda tamamen boşaltıldı şişenin ağzına

bir çocuk açtı gözlerini ve fark etti ıslandığını içinde uyuduğu odanın

sanki her şey sinirlenmiş ve korkunun kokusuyla yıkanıp buzlanmıştı.