Lav

Güneş üstündeki hara rağmen sönük.

Tek tip iklim olur ve donar evren,

bir an gülmezsen.

Kör olan birinin,

Dünya'ya gözünü açarak verdiği

ilk pozdur çehren.

Ve ben, bu pozlara el.

Mahrum, merhum ve bir başıma.

Ummadığım her şey geldi de

sen gelmedin bir, başıma.

Ve kaldım ortada,

tıpkı yetim gibi.

Beni sevdiğini

söylemeyen dudakların tıp,

ki duyulmasın sesin.

Ve siz iyi günlerimin,

beton abideleri,

'Kendine iyi bak.' demeden kesin.

Kendime iyi bakmamı istiyorsanız,

haber verin.

Asma bahçelerinden güzel

yüzünü asmasın, sakın.

Zira o yüzünü astığında,

sallanan tek şey,

o olmaz.