Madalyon

-İki ayrı yüz, tek bir ceset-

I-

Bakırı altın yapan inanç

Çemberin hangi köşesinde saklı?

Günah keçisi ilan edilen zamanı

Boynundan tutup ellerime ne zaman vereceksin?

Diye sordum..

Paslı merhametinle kestiğin damardaki kan bayat!

İnancın zamanını zarif ellerinin arasına aldığın vakit,

İçtiğin hatırlar boğazında düğüm olur.

Yüzüne taktığın karanlık peçe düşer

Sahte mutluluğa çıplak kalırsın.

Tesbihindeki dualar birer birer kırılır

Yeryüzünün fakir topraklarında yürüdükçe.

Boşalan zincirlerinden iblisler firar eder

Ve cehennem yedi katına lanet yağdırır.

Sen de biliyorsun,

Saçlarının kırmızı kokusu düşerken tenine

Tabutumu kemiren tahtakurularını bile seviyorum.

Dedi...

II-

Göğsüne yatırdığın acı yük mü oluyor?

Diye sordu..

Günde üç kez ilaç niyetine

Mütemadiyen aldığım özlemin yetmiyor.

Başımı koyduğum bütün omuzlar kiralık

Ve ben,

Sol şeritte her gün yürek kazası yapıyorum.

Sana ithaf ettiğim cümlelerden

Önce kuleler inşa ediyor,

Sonra altına öfkemi yerleştirip o kuleleri yıkıyorum.

Cam fanuslarda beslediğim aşkların her biri

Kırılgan tabutların misafiri oluyor,

Yelpazelerinde şehvet sallandıran herkes

Tenimde orgazm tortuları bırakırken,

Yusuf güzelliği yüzünün nuruyla demleniyorum.

Ve diyorum ki;

Sesinin tınısıyla yaşayabilen ruhuma

Sessizliğinin cellâdını peydah etme!

Ki,

Yanağımda sakladığım güneş

Beyaz mendillere sarılıp solmasın!