Mavi Bir Anneye El Sallama Merasimi

ışığa sövüyor ışağa sövüyor sesi

karanlıktan urgan eğirmiş adam

yüzü orman olmuyor elleri dev gibi..

çürük aşklar kokuyor nefesi

şehir aslı adam kerem

elleriyle defh ediyor meltemi

limanda tren bekliyor istasyonda gemi

adam seratan,adam verem

adam dağınık ev gibi..

şiir umuyor bir yaradan

çırılçıplak bir rüyaya giriyor

bir topraktan çıkıyor yaşına uygun giyisilerle

mavi bir kadına el sallıyor karadan..

adam öğrendikleri kadar yol

konuşabildiği kadar duvar

adam ölen bir hünkarla gömülmüş son ses

...

şimdi adam bir gül'den yayılmada boşluğa

"annem yanan soba,babam yağan kar"

emin çelikli-temmuz 2012