Müsebbibine Adanmış Neşide

saçının telinden tanıdım seni bu gece

kumral teninden..

sözcüklerinin buğusundan

harflerin esti bir bir satırlara ,

kokusunda hayallere daldım senli

karanlıklarımı yok etti, dipsiz aydın'lığın

sözlerinin renginde buldum

yitirdiğim o , dolunayı.

kafiye yaptım , evde oturduğun köşeyi

ezberledim , balkondan izledigin her geceyi ..

suretinden çıkardım ekleri ,

zihnimin derinliklerindeki siretine hapsoldum..

yüklemler gereksiz !

öznenin sen olduğu bütün cümlelere ,

nokta oldum..

saçının telinden tanıdım seni bu gece

harflerinin sesinden..

usulca sürükledi kalbimi

bulutların muştusundan göz kırpan ışıl düş..

günbegün artan seni görme ihtimalimle

yarını iple çeker oldum..

çünkü

seninleyken ben ,

göğün bütün yıldızlarını

yerin bütün insanlarını

ve denizin yakamozlarını

unutur oldum..