Mutluluk Maskesi
Senden ödünç aldığım maskeni
Geriye al Polyanna
Mutluyu, güçlüyü oynamaktan
Yorgunum
Şimdi;
Eteklerine topla legolarını
Çık git dünyamdan...
Kendine yeni yüzler bul
Hüzünlerim var benim
Sağ yanımda acılar
Sol yanımda sızılar
Senin legoların gibi
kolay yıkılmaz (u)mutsuzluklar
Üst üste koyarım
Kocaman şatolar yaparım
Git dedim Polyanna
Git...
Hüzün yakıştırıldı bana
Bir engereğin zehri
panzehir diye
Yar yüreğinde
Bir suskunluk
Bir suskunluk ki...
Boranında
Kulelerim alobora
Bak aynaya
Aldanma...
Onların bile sırları ardında
Yansıyan yüz kim/lik/siz
Seyret şimdi
Özlenen
O
Eski manzarayı...
Renk solmuş desen bozulmuş
Rüyalarda sayıklanan isim
Yerden yere vurulmuş
Git Polyanna git..
Belki...
son Henriette'nin sonu
Felix'in beyaz zambakları
Pişmanlığa siyah siyah kustu
Ya SEN'in...Ya SEN'in...
Sen!..
Öpücüğünü kondurmak için
Çoktandır dudaklarımı kesen
Sonsuzluğun kara meleği
Sabırsızlanma
Sobeleneceğim yakında
Git Polyanna...
Hüzün benim hüznüm
Harcanan Ömür benim ömrüm...
Hüzün'Ce/Ü.
30 Eylül 2010