O

Divane gönül bu vefasız aşktan yorulmuş, yollarını gözlemekten Leylâ'sına darılmış olsa da;

"Hep onu sevdi,"

Başkasına meyil vermedi.

"Bir onu bildi de,"

Gayrısına aklı ermedi.

"Tek onu gördü"

Başkasına kördü.

"Onunla yaşadı,"

Onsuz hayat zûlümdü.

Ona ölümdü...