Olmayışına

yokluğunun zannedilmiş kalmışlığındayken

yaktım bir cigara daha seni

nikotin sarhoşluğumda çektim seni

ve bütün hücrelerini,

bütün sensizliğimi içime.

bir dakika daha yaklaştım sanki

beni hiçesayan aldırışsızlığına

adagio gibi yaklaştım

sessizce, dilemma bir kevkeb ile kaybolan benliğine

hani diyorum ki

birkerecik baksan bana

görsem elimde senin için tuttuğum kevkebi

ama yok...

sende bir inat,bin surat

görmezsin ki beni

kızsam sana,darılacağından korkarım

ve bırakırım kendimi topahane sırtlarına

soğuk sabaha inat

sererim yaz sıcaklığı esintini gölgeme

ve ağlamak gelir içimden.

şiir bırakırım pencerene her sabah

anlatmaya yüz tutuş aşkım ile süsleyerek kenarlarını

terimin çatlamaya hazır gevrekliğiyle

her güneş tepeye çıktığında

seni koklarım bedenime

bir nefes daha yaklaştım

çürümüş bedenin tuzlanmaya bile hazır değildir bilirim

sen öyle narin sen öyle yaşamak ve sevinç ortaklı

sen öylesine özlem yüklü

ve şiir yazılası edebinle uyurken

sana ulaşmak ahmaklık olurdu....