On Kasım

Kasım'ın onuydu;

Atamın ömrünün sonuydu

Bu savaş,savaşların en zoruydu...

O ölmedi!

Giderken,gözlerinin mavisini denizlere dikti,

Rüzgarlara saçlarını,

Topraklara yüreğini ekti...

Mavisiyle büyüdük gözlerinin,

Kokusuyla attık adımları mert yüreğin

Vursa da sırtımıza hançeri namertliğin

Çıkmadı aklımızdan,hitabesi gençliğin...

Atam!

Sana fidanlarından,koca bir selam...