Oyun değil

şiire dertlendim

anlamını yitirmiş önceliklerim

içimin çıfıt çarşısı..

yeni paragraf açtığımda zihnimin kalem izi siliniyor

ömrü çizgisiz fluluk geçit resminde alay-cı

burnumda alevine çay dökülmüş kağıt kokusu

kâlbini kırdığım mısra'nın umuru değil ön sıradan dışlanmak

her saniye değişiyormuş zaten ruhun iklimi

beş mevsim saklanmış bir güne

ve müstehcen bir üryanlık sergiliyormuş doğanın emriyle

ahh nadan ! suçlu adımlarım

yoldan çıkmak değildi işaretler

oyun koşulları oyunbaza uymak-her yanım ''mavi balina''

tutundum hülyamın subliminâl çarkına

ve düşüverdim

şiir yüklü külliyatın içinden

aforoz oklu bulutlarla

nedametin boşluğuna...