Pâye
Tozlu rafların ağır ecirli kitapları misâli
Mavi okuyorum susayan semânın lirik gözlerini Ferzè
Yıllanmış duâları edâ eden avuçlarımda tutarak
Yeldâ sevmelerim oluyor fedâ elvedâlar
Hûşû ile karşılıyorum fâni hayatı
'Âşıklar ölmez' tesirli kelâmı büyütüyorum kırmızı kalbimde
Ve ebedîyetlere çeviriyorum rotamı
Puslu havanın fikr-i cevval izdüşümlerini nâme nâme soluyarak
Sessiz geçiyor mor salkımlı denizden virân gemiler
Ve tavşan kanı çayımı leyl rüzgâra vav olarak içiyorum
Âli nefesim zamâne dünyanın everestinde
Sükût-u sır benliğim, sen bilmezsin, kimseler bilmez...
Allah bilir Ferzè
Uzunca voltaların sarhoşluğudur şems
Tutunamayan zemheri hâlleri ısıtan
Vazgeçilmeyen davadır
Niyetsiz günâhlara âminleri paylayan gün
En ücra hâyırların kanatlarını ateşe verir
Ve yanmadan söner nefs
Bizden olan nefs aydınlanmazsa
Külleri uçar boşluğa
Olacakların vâkti defter-i yâzgıdadır
Seyrânî göğe nasiplendi gönül kuşlarım
Âşık geleceğimin selâmını öptüm
Her şeye hiç gidiyorum...