Pera Palas'a

Kurulmuşsun

İstanbul'un nadide tepesine.

Sarayburnu'nu, Haliç'i gözetirsin

İnceden inceye.

Hatıralar ve tarih

Yaşıyorlarken içinde,

Hiç bitmeyen duygular güneşlenir

Pencerende.

Sırdaş olmuşsun Beyoğlu ile elele.

Nice gizemler tutuştu salonlarında

Nice umutlar canlandı

Tarihi asansöründe.

Ulu Önder ATATÜRK'ü

Konuk ettin,

Yüreklerimizde ölümsüzleştin.

Hatıraların

Yıkılmaz armadası gibisin.

Bırak

Herşey öylece kalsın.

Zamanı

Ufkun derinliklerine as.

İstanbul'lu olup da,

Mümkünmüdür

Seni unutup, yaşamak Pera Palas...

(1998-2003 arası Pera Palas Şiir etkinliklerinde,

Dolaştığım salonlarından esintilerdi...)