Poetik Hırsız

-I-

akademik soytarıların

türev saçmalıkları gibi mecaz sevişmelerim oluyor

anarşist tohumların

metafizik günceleri çarpıyor yüzüme

poşet giyen kadınların

dominantlığı düşüyor kelimelerime

nereye gitsem aç kalıyor edebiyat

eylül yine sancılı bir ritüel bırakacak gözlerime

/bir nebi'nin gözyaşı düşecek cehenneme.../

bir çocuğun umutsal kalıntısı

ve bir günahın azami hızı durmadan büyüyor içimde

biliyorum;

en çok yine kırmızıdan kurtulan sebil tenim acıyacak

-II-

küçülüyor

bir şiir'in parmak aralarında yüreğim

irileşen sesim

hırsız bir lûgat-e durmadan sövüyor

fahişe kahkahalı harfler doğuyor üstüme

kıyafetsiz kalıyor imgesini öptüğün her dudak

/okuduğum dizelerde.../

sanki ağdalı bir düş bırakıyor koynuma

bıraksam sabaha kadar sevişecek ketum yalnızlığımla

/gitmesem! ağız boşluğundan

utanmadan soyacak geceyi üstümden fütursuzca.../

uyanıyor üstünü örttüğüm sabahlar

bir dağın kızıl yamacından

dilini bilmediğim bir güneşin rengi ısıtıyor

yine kemiksiz diz(e)lerimi

-III-

düşürüyorum aklımı

yalancı bir çay'ın demsiz havasına

ağustos söylenceli boş vaazlar'a

buz tutuyor

sayfaların gölgesinde şiirselliğim

kayboluyor nâzenin

dudaklarımı nezâketten sıyırdığım zaman

derisinden kaçan saçlarım

kurgusuz kurmacalara dökülüyor

kemiklerimden

yalancı tahtalı dizeler düşüyor

kuklacı;

pinokyo palavralığını

şiir saçmalıklarında oynattığı zaman

/tutamıyorum.../

ölüyor gözlerim

beni kalbinden vuracak gerçek bir şiir yok mu!!!

söz veriyorum hep canlı kalacak gözlerim...

../