Sadece Sustum
Söyleyecek sözlerim vardı, derinlerde
Yakarışlarım, feryadlarım, isyanlarım.
Sonralara eklenecek, yarınlarım olcaktı belkide...
Matem tutmasaydı duygularım, az umudum olsaydı.
Gecelerime mahkum edilmeseydim.
Sadece sustum...
Pencereme konan kuşa, seslenebilirdim.
Ne güzel şeysin sen, diyebilirdim.
Onu hoş bir duygu ile sevebilirdim.
Giderken arkasından, onu seyredebilirdim.
Ama yapamadım....
Sözlerim tutuklu, dilim kapalıydı...
Gözlerim karanlık, hayallerim yaralıydı...
Sadece sustum...
Ne çok şey almışsın benden sevgili...
Ne hisler yüklemişim sana, beni kırman için.
Ne çok nedenler bıraktın bana,
Kendimi suçlamam için.
Yorgunmuydu duyguların, halinmi yoktu sevmeye..
Örttüğünü sandığın anılarınmı, yıprattı seni..
Tek bir kelam bile demeden gittin, bende diyemedim.
Sadece sustum...
Dört duvar odamda, yağmurları bekler oldum artık.
Onlara yükledim, senli özlemlerimi...
Her düşen damlaya, sen anlamını kattım kendimce.
Gözlerimden akan yaşlarda, ben vardım sevgili...
Her yerdeydin, her yerden yağıyordun sen.
Bense olduğum yerde, toprağa dökülüyordum.
Ağlarken bile çıkmadı sesim. Sadece ağladım,
Ve sadece sustum...