Sağır Oldum Gidişine

Düşüme girdin soğuttun yüreğimi

İçindeydim yorganımın ve basımı koyduğum yastığa sinmişti kokun

Nasıl gidebilirdin ki...

Rüyaların içinden, gerçekleri ayıklayacak kadar vaktim olmamıştı hiç

Sesimi duyuracak kadar soluklanamadan bitti sanmıştım her şeyi

Nasıl gidebilirdin ki...

Yalnızlığıma kapaklanmış yaralarım vardı değişen zamanlarda

Kabukları paralanmış ya da acımasızca soyulmuş her birinin

Nasıl gidebilirdin ki...

Beklemeye takatimin tükendiği noktada,

Sonsuzluk çizgisini hedef bilip durmadan koşmuştum

Nefeslerimin uğultusunu dinlemiştim suskunluklarının izinde,

Sen nasıl gidebilirdin ki...

Takvimlerden konuştuğun zamanları

Suskunluğuna rağmen yok saymıştım

Ve usulca dayamıştım kalbimi başucuna

Hiç yokken var gibiydi ruhun,

Ya da olmamışken gizlenmişti, sinsice geçmişime

Terkedilmiş benken nasıl oldu ayrılık

Sen nasıl gidebilirdin ki...

İstanbul'da gizlenmiş bir hayal ülkesiymiş aşkımız

Bulutlara, karanlığı perdelemiş rüyamız

Bir damla güneş ışığına yasaklanmış yaşlı gözlerimiz

Varlığın bir siluet ki, sen nasıl gidebilirdin...

Ağlar örülmüş yıllarıma, kafeste tutsak bir hikâyeydin sen

Kilitlerine dokunamazdı ellerim, canım yanardı.

Gölge oyunuymuş senin ki, gölgemdeki senden habersizdim...

Yıllanmış öykülerin, yıpranmış kahramanlarıydık biz

Zamanı silip sana dön diyemezdim...

Şimdi iki elim arasında sıkıca tuttum yüreğini

Parmaklarıma yükledim anıları, yaşanmışlıkları

Her güne yeni başlangıçları ekledim, sadece geceyeydi

Küsmelerim'

Gülüşlerindeki eksik seni, bendeki senle birleştiremedim

Umutsuzca, olmayan seni hep ama hep bekledim...