Şehla Bakışlım

Şehla Bakışlım

Serseri bir baykuşun sesinde titriyor

Duvarda binbir fısıltıyı barındıran fanustaki alev

Bir fanus ki içinde sen,

Ve yandıkça uzanıyor parmak uçlarına

Sonsuzluk kapılarına uzanan merdivenler

Hani elim de gitmiyor söndürmek için

Göz göre göre,

Kırık bir fanusta eriyor tüm bedenin

Kulaklarımda içli bir hüzzam,

Ve zoraki bir el sallayışla

Dalıp gittin giz topu lacivert boşluklara,

Uçup gittin ak düşmüş gönül vadilerine

İki büklüm kaldım kahverengi köşelerde

Gidip geliyorum geçmiş ve gelecek arasında

Ve zaman;

iki başlı bir yaratık koşuyor önümde

O koştukça,

Yıkık dökük kalıyor bıraktığın tüm hatıralar

Babil'in asma bahçeleri gibi

Şehla bakışlı pelerinli yarim!

Sen gidince,

Kayboldu hayata dair tüm kalıntılar

Ve hatırlamıyorum senli olmayan tüm dakikaları

Reset çekilmiş belleğimde

Son dosyamdın hafızama yüklediğim

Ama ne yazık ki,

O da kaybediyor ışığını yavaş yavaş

Tarihe karışan İskenderiye Fener'i gibi...