Sensizliğin Yanık Kokusu

Ko(r)ku, gece vakti mumla söyleşirken siner

Seni dilenirken gökyüzünden,

Her yıldız kuyruğunda ateşlerle kayar

Gün ağarırken umutla bir damla çiğ düşler yürek.

Güneş kırmızının arkasına geçer, yarama tuz biber.

Hüsran kaçınılmaz olduğunda

Ötanazi, yangınlarıma rüzgârlarla dökülür

Kızıl-ca kıyamet kasıp kavurur

Yanıklarım sen kokar,

Sensizliğim alev alev ölüm.