Sevilmişliğinin Anısına

Yağmuru giyinen bulutlar gelmiş sevgilim

Zaman buzdan

Mekan buzdan

Ben cehennemimle kapındayım

Kahır öğüten bakışlarından

Sevdanın zehrini almaya geldim

Gözlerinin sessizliğine yazılsın bu masal

Siyah ve derin

Önce düşlerim büyüsün

Sonra sesim karanlığında

Ellerimi tanımayan ellerine muhabbetle

Ve hasretle...

Siyaha beyaza ve bana derdiğin gökkuşağına yemin

Dilim dilinin aynası

Sesin hükmü yok sen gittiğin zaman...

Ne olur sessizce çağır

Yüreğim nefesinle darmadağın

Seninle bölünür seninle çoğalır

Özlemenin bütün duraklarında durdum

Yokluğunu ezbere bilirim

Varlığını lisanı bir heceler boyu yutkunabilirim

Sana sıralanmayan virgülleri neyleyim

Seni bilmeyen noktalarla kavgada

Sen hep satır başı

Sen hep geniş zaman

Lütfen büyük harfle...

Ünlemini yitiren şehirlerden virgüllü noktalar eşliğinde sıralan

...

Kirpiğin ucunda kıdemsiz bir resim

Dilinde sessiz türküler gibiyim

Kaleme kağıda ve yirmi dokuz harfe yemin

...

Sana derilmemiş sözcüklerin beşiğindeyim

Anlamanı umarak

Yakındanda yakın bir yerdeyim

Serçe parmağın ucunda yitik tebessüm

Dudağın kenarında ıslatılmamış cümleyim

Bütün kırık ezgiler boyunca sen

Telde tezenede hasretin eşiğindeyim

Lütfetmişsin sevgili

Sevilmişliğin saadetindeyim

Sana sıralanmayan virgülleri neyleyim

Seni bilmeyen noktalarla kavgada

Sen hep satır başı

Sen hep geniş zaman

Lütfen büyük harfle...

Ünlemini yitiren şehirlerden virgüllü noktalar eşliğinde sıralan