Shiva

ellerini kaldırıp havaya

dokundu ayın hav'ına

shiva

nolur beni adında sakla

sığmıyorum artık sözcüklere

kulakları ağır geliyor sesime

iyiliğinde yok edip kötüleri

shiva

nolur beni kendinde sakla

duyduğum şarkının sahibi

yüreğim sana geldi

ve bilmez kimse senin gibi

aşklarımın melul tarihini

beyaz bir mendilin içinde

kanayıp duran aşk güvercini

döner oldu hep aynı haberle

''barıştır gözlerini ölümle-

kurtaramaz seni sevgili de''

yanarım düşsüz bir ateşte

umutsuz sevdamın külleri

savrulmaz rüzgarla bile

artık ne kalır benden geriye

nolur shiva beni şiirinde sakla