Şiir/sizliğimden

Sustuklarımın ardı nemli zemheri

Nicedir söze gelmeyen şiirler terden sırılsıklam

Sırtına bir mendil koyup çıkaramıyorum ulu orta

Korkuyorum ayazından !

Hergün biraz daha fazla

Çoğalırken okşanmayan her bir saç telimin ahı

Daha da artıyorken parmağımdan çıkaramadığım yüzüğün acısı

Anlasana yazamıyorum Adam!

İstesem veremezsin biliyorum

İçinde nemi birikip de küf kokan gözlerimin ışığını

Yolundan çeviremezsin göğümden uçup giden kuşları

Biliyorum öpemezsin adının harfleriyle yazdığım

Ellerime sinen şiirlerin kokusundan...

Ayrılığımıza ateşlediğin acıyı içerken yana yana

Boğulurcasına zorla yutkunurken ciğerime parça parça inen kül tadını

Nefessizliğime ağlamasına dayanamadığım

Ağzını bantladığım her şiir

Küs bize artık Adam !