Son Çağrı

Ellerimdeki isi yıkayarak

İki har arası, derin suyunda derenin,

Parmaklarımdaki kanı denize bıraktım da geldim...

Şimdi

Gurbet mi sıla mı bilmem

O maviliğin önündeyim,

Mendilimde ter

Boğazın tüm buharını emiyor tenim,

Gözlerim tuzdan yanar

Yangın içinde,

O yangın içinde açılır türkülerin,

Bir de yetmezmiş gibi

Dikiş tutmaz yaraya

Aynı hançer saplanır,

Çürümüş etinde ömrün

Bir bu yara kapanmaz

Her mevsim

Dilimdeki o başa bela dert;

Hasret...

Düşlerimde sabaha karşı

Pencerende rüzgarla,

Kına kokusunda

Yazman dalgalanıyor

Güvercinler kanat çırpıyor,

Duysam

Yüreğim titriyor,

O bir yüzü güneşe dönük hep,

Ondandır dağlara böyle sevdalı oluşu...

Aşımızı kuşlarla bölüştük,

Kaç kez düştüm cehenneme

Ses verip çıkardın beni

Ondandır ağrısı ellerinin,

Budanmış kuru ağaçtım

Kaç kez umut taşıdın ışıktan

Ondadır sızısı dizlerinin,

Kaç kez ipten aldın boynumu,

Gel anne

Gel de bak,

Alnımda ateşten taç

Düşündükçe insan,

Döndükçe insan,

Daha çok ölürüm,

Bu da geçer de

Üfle duanı söndür

Söndür,

Kurtulayım...

Aşım köz oldu

Söylerim,

Söz bilinmez oldu...