Susalım

Göktaşları gibi özlem

İmansız,

Düşüyor omuzlarıma dolu gibi

Çürük moru sardı tenimi.

Bir de sen

Yaralayıp durma güneşi

Bırak ısıtsın çiziklerimi.

Zaten

Kan rengi gömleğim

Kahve telvesi tadında düşlerim.

Koparma tırnaklarınla bulutu

Yağsın deli tufan,

Yağmur yıkasın

Lekeleri.

Gel şimdi

Nehirlerden salalım sevdamızı

Yıksın düne dair enkazları.

Denizde kavuşsun yarınlar

Maviye boyayıp rengimizi.

Şimdi,

Biz susalım

Dudaklarımız çalsın artık nefesimizi,

Asılalım yıldızlara

Şimal bulsun geleceği.