Sus/a/ma/k

Susmak,

Bir susuzluğun alametiyse

Susmak, birikmek gerek.

Bir derenin önünü kesen

Bendse susmak doğru;

İçinde biriken iyilik seliyse.

Sus,

Konuştuğun,

Cahilliğinde boğuluyor

Her lafında daha bir derine batıyorsa

Sağırsa, körse kalbi

Sus.

Sus,

Yalan, yanlış sözler

Geliyorsa aklına

Dalkavukluk bekliyorsa tepende,

Sus.

Öyle bir aşkla yansın ki için

Günbe gün bu gerçek,

Bu saf tohum

Ekilecek mevsim

Bereketli toprak beklesin,

Sen sus ve zamanı bekle.

Kavrulurken için

Pişerken aklın gönlün

Sus.

Evet

Zaman geldiğinde

Çöz seni bağlayan

Düğümleri,

Topladığın tüm erdemi

Dök yerli yerince

Susuyan gönülüne

Aç aksın etrafına

Hikmete aç insanları

Yanan gönülleri serinletsin

Sözlerin,

Konuş ve öğret

(Haziran 2010 İstanbul)