Sütbeyaz

Doğu'da bir pepuk kuşu

yaralarını döküyordu bulutlara

birkaç bahar öteden

kızıl kanatlarıyla

soğuk demir

altı mayın

ve oluk kan

bütün hârlı avuçlardan zeytin topluyordu çocuklar

ıslak parkalarıyla

parmakları yamaç teri

pabuçları dolu keven

kimse tanımadı yüzlerini

henüz beyazken elleri

kırık künye

nemli toprak

ve sütdişleri...