Terlerken İçimde Yalanlar

çıkar uykusu bir dağın ben üstü başı yırtık bir duman

Kapılanan son başım oldu senin türküne

kıyanlar canına çoktan kıydı

zaman ihrama girip bileklerimizi kolluyor

duvarda geçen günlerin yaraları var

birlikte çizdiğimiz

bu hangi sefa

bu hangi davada aşk bulur

bilmem idraki tükenir mi silah tutan bir şairin

Sılası hangi özgürlüklerin peşinde büyür

Büyür bu yorgunluk içinde dev olur severken

severken öldürür bu yangın

kıyamadığın eller kıyama durur

bilirsin çıkmaz bu ufkun intikamı benden

Ne ihtiyari bir soluk içimden tüter

ne de bir yumruk gibi dişlerim birbirini sıkar

titrer acırken ben bütün sorular

dizlerim avucumda gözkapaklarım yüzümde gizli

dizlerin avucumda gözyaşların içime dökülür

şiir biterken sözler yetim kalır

zaman biterken ömür

içimde bu ruh erirken ey sinedaşım

yetim bırakılan bir ürpermeyen vücut kalmış çok mu

kurnaz bir parmağın şekline büründüm

tenine değdim beyaz tenli kağıdın