Torpiliyat

Bayramda Öpülürken Eller

İkram edilirken şekerler,

Kolonyalar damlamadan avuçlara,

Bir sesle korkuturduk bütün cihanı.

Parası olan Kutuyla

Fakirler Adedince,

Tutuştururken fitilin den

Nasıl heyecanlanırdı Gönüller.

Yaşlılara korku, Çocuklara eğlence

Ne azar işitirdik Pencerelerden

Adımız çıkmış torpilci ye

Sizin Oğlan, Yine Muzurluk peşinde.

Bayram, Bayramı kovalarken

Büyüdükte Adam olduk

Harçlık alıp, el öperken

Harçlık veren, El öptüren olduk.

Ancak bayram değil, Seyran değil

Yine bir torpil mevzusu,

Bu kez Eğlenceli değil,

İnsanların Fitillerini gördüm, Utanıyorum Artık !

Patlamıyor, Gürlüyor !

Zenginler yine kutuyla

Fakirler, taneyle bile götüremiyor !

Pencereler umudum ama Boş

Çıkıpta Kimse azarlamıyor !

Çünkü Pencereye de Torpil Yapılıyor...