Uğurlama

Yapayalnız,

Hüzün yüzlü bir kadınım,

Elimde sana yazılmış bir şiir,

Her okuduğumda

Yüreğimi paslı bir makasla

Kesip geçiyor,

Tanrının laneti miydi?,

Hikmeti miydi?

Bilmiyorum.

Kirpiklerim vahalara su taşırken

Bilinmezliklerin içinde

Kayboluyorum...

Lamekan acıların içinde

Bir sen oluyorum,

Bir ben, ölüyorum...

Feryadım yedi kat yerin dibine ulaşıyor

Sana kanadığım her vakit,

Maverada isyan çiçekleri açtırıyor

Ölümcül bir acının pençesinde

Kıvranıyorum...

İltihapların içinden boşalıyorum

Sevgisiz kuşlar geçiyor penceremden,

Vicdanı çürümüş insanlar

Gönül penceremden bakıyor,

Acıya bile gülen insanlar görüyorum

Yüreğimdeki sevgiyi

Kusuyorum.

Her aşk ölümlüymüş,

Ölümün içinden geçiyorum.

Kanayarak, ağlayarak,

Acının sen halini

Her bir hücremde duyuyorum

Yüreğimi yakıyor gözyaşlarım,

Kirpik aralarım acıyor,

Bitiyorum, tükeniyorum.

Ey Aşk

Bitiş ve tükenişin Esaretli yüzü

Gözyaşları içinde

Seni de uğurluyorum,

Son yolculuğuna;

Duasız /Amensiz /Aminsiz.