Unutmasınlar

başımın belası, ışık yansıması gecenin ucunda

tanırdı beni karanlığın altında hayat

gözyaşlarımdan, yürüyüşlerimden tanırdı

nasılda kendi dünyasının insanlarıydık biz

yaşam savaşında yenik düşen

panik içinde yolculuğa hazırlanıyorduk

bu gece bir sen uyumadın birde ben

gece kandanda kızıldı

sokaklar kadın gibiydi

kaçırdılar ikimizi ikimizden

çözümlenen sorular, tutmuş elinden bizim evin

kapısını düğün halayına katmışlar

seni hatırlamak, şiir yazmaya eşdeğer

aldattım çevremdekileri

başımı kederle boyadım

seninle bezedim yanlızlığımı

kelebeklerden baharın haberini aldım

günün uzamasını duvara yapışan yarasalara borçluyum

bir başına kalınca bu şehirde

bir gün kanımla öderim hesabımı

unutmasınlar

black_1