Unuttu/m
Bu yılın ilk şiirinden vuruyorum seni
Prangalarının zalimliğinden
Kellesini uçuran bir ezbere dönüşüyor yokluğun
Unutuyorum yıllar geçtikçe
Uçuşan kelebeklerin kanadını kestiğin günü unutmuyorum
Midemden nefretime savruluyor hepsi
Her yıl seni benden biraz daha gönderiyorum
En ötenin de ötesine
Hatıraların varlığına bir gitmek koyuyorum
Unutuyorum seni düşümde
Gerçek, öyle sen değil ki
Zaten o kadar yoksun ki
Gözlerin paydos etse sabahlarıma
Ömrünün türküsünde sinekler vızıldar
O kadar başkasına çoksun ki...
Bu yıl da seni benden gönderiyorum
Duvarların diline bir susuş
Ötelerin diyarına bir mandal asıyorum
Islak ıslak gitmez bu kış
Bir an önce kurusun sensizlik
Unuttuğum gibi unutuyorum
Öyle asilce
Adından perperişan pergeller rol çalıyor
Santimini şaşırıyorum gidişinin
Boyun kaç gitmekti sahi?
Gül, güle
Ben de senden öteye
Parazit çıldırmalara bağış yapıyorum
Her güne bir çocuk
Her yıla bir insan yaşıyor
O kadar fakirsin ki sevmeye
Bizi büyütemem seninle...