Uzak

/.../

iki

sıfır

sıfır

iki..

Masumiyet;

hoyrat

Mayıs akşamının tasviri..

"Uzak" bir diyarda..

...

Uzak'ın öksüz evlatları,

meçhul düşlerin

başrollerindendir..

"Dost" yıldızlardır,

Yıldızlar;

onlara analarının selamıdır..

Dost, yıldızlara ağlar

kan susar..

Ve akşam;

"Sora sora bile bulunan" yerde,

Gök yıldızlardan parlar..

"Ali" de alır,

tertemiz selamları..

Sessizlik

...

Uzakta

anlamsız,

acımasız,

bir o kadar lanet,

"alamet"leri kovboy "kıyameti"nin..

Sonra

bir şeyler yağar gökten, birdenbire..

Ali masum, Ali şaşkın..

Hayret!

Bu zamanda

Sema Uzak'a üzülmez..

Zaten yağan, yağmalayan

"Hürriyet"tir,

"biraderden" armağan..

Gök ağlar,

Yıldızlar ağlar,

Analar..

Artık "o", "onlar" ağlamaz..

Duyguları hançerlenir

Uzak'ın çocuğunun..

Ali öksüzdür,

Ali artık yetimdir..

Evsiz,yersiz,yurtsuz

Kan susar, kan kusarlar..

Hürriyet ağır gelir insanlara,

kelimeler "kifayetsiz" bile kalmaz..

...

Meçhule giden gemiler kalkardı zamanında,

Artık meçhulü getirenler kapıda..