Uzun Uzun Ö/z/lüyorum

ey benim yokluğu parmaklarıma yakışmayan

boşluğu kalemime sığmayanım !

çekip gittiğin günden beri

uzaklara dalan gözlerimdeki uzun bekleyişle

harf harf ufalanıp

yığılıyorum

parmaklarımı sıvayıp yazmaya yeltendiğim

her şiirin kapı önünde...

her bir ilmeği aşk kokan

yarınlardan söküyorum

tüm kelamları...

tek söz kavuşmuyor

kırk yerinden yamalı lehçemin

iki yakasında...

aklıma geliyor ağır sözlerin

ismine hedefli ah’lar düğümleniyor genzimde...

dar odamın içinde dile geliyor

di’ li geçmiş zaman...

tuzlu bir sıcaklık

yokluyor

yüzümün yaralı duvarlarını...

- inan hiç ağla(ya)mıyorum -

dilimin altına sıkıştırdığım vuslat

acıtsa da suskunluğumu,

ıslak sesimin tonuna karışan

anlam veremediğim vedanın rengiyle

uzun soluklu şiirler kuramasam da artık,

içime yağan yağmurlarla demlenen

hayallerimi içip

uzun uzun özlüyorum biz’i...

elysa