Vakit Aşk Vakti

sarıldılar...

gözlerinde puslu aşk parıltısı

koyu kahve

üryandılar...

yangındı bedenleri

bir ses,

bir ışık,

bir günah

belki

öldüresiye bir tutku

üç beş nöbetlerinde gece vakti

sarıldılar...

zil zurna sarhoş

uzadı sessizlik

dudaklarında gökkuşağı renkleri

hareli...

adam !

sessiz ve düşünceli

sanki karda yürür gibi ayak izleri

sekerek geçerken hayatın içinden

yüreğinde yalnızlığın ezikliği...

"inan ben bu değilim "diyor

ikna etmeye çalışıyor sevdiğini...

kadın !

özge bir sevda sunan kış güneşi,

sorsan dünya avuçlarında

pembe renkli

"bütün cemreler düşsün " diyor

dinle sukutu

özle beni...

bekle beni...

bir tutam heyecan oluyor ayışığı,

kesiliyor nefesleri

aynalarsa aksini söylüyor

yürekler firari...

yıldızları saçına takıyor kadının adam

yanıyor elleri...

ki,

binlerce kerem bakıyor gözlerinden

vakit

aşk vakti...

ve sarıldılar...

alacaya boyandı oda

birinin adı silindi kayıtlardan

birinin gözü yolda...