Valentina

İyi bak Valentina

Kalbimiz gibi karanlık bir gece daha

Yıkanalım ki bu karanlıkla

Aydınlık aldatamasın bizi

Nur topu meçhullerimiz olsun aldanmışlıklarımızdan

Namlusunda can verelim derme çatma şiirlerin

Zihinlerimiz kaybolsun tümcelerin karanlık dehlizlerinde

Benliğimiz çırpınsın lügatlerin dar menfezlerinde

Vebali olalım tanımadığımız şehirlerin

Nasılsa her yer kükürt kokusu

Nasılsa Dünya kan ter içinde

Sevmek haritası kayıp bir define

Yalnızlaştık düşlerimiz kalabalıklaştıkça

Ne mi diyorum Valentina?

Rüyalarımızın billur taşlı avizesi çökmüş üzerimize

Ah dökülebilseydik kendimizden

Gecenin kirpiklerinden dökülen şu yağmurlarlar gibi

Yüreklerimiz öğütmeseydi kendisini

Mademki bu kadar iyi biliyoruz rakamları

Bir lokma daha az ısırsaydık keşke Dünyayı

Yaşamak dediğimiz dağınıklığımızı toplama çabası

Ne mi diyorum Valentina?

Boşver!

Hadi aklayalım kendimizi gecenin karanlığıyla!