Yaşam Döngüsü

İçimde ıssız bir çocuk bahçesi

Hapsolmuş gibi günüm, geçmişim

Ne büyütebiliyorum o küçük kızı

Ne de aynadaki kadına alışabiliyorum

Ellerimde sessiz vedalar

Gözlerim bulut baskını

/Hep sonbahar

Ağlak şarkı nakaratları gibi güz

Saçlarımda her gün bir intihar

Ve dudaklarım;

kırık tebessümler coğrafyası

Nasıl geçti ki onca zaman

Verilen onca söz nerede?!

Ve sevdiğim insanlar

Dönüp bakmaya korkuyorum!

Hiç kimse yok geride

Masallar zaten yalan!

Ateşler içinde simdi

Görülmüş onca düş

Ve kurulmuş onca hayal

Toprağına yüz sürene kadar yaşamak

Sonrası imtihan!

1oekim14