Yazamadığım Şiir

Öpüşlerimiz ortasında birleşirken nefeslerimiz

İçimiz titrerdi.

Aynı bedenin birbirini solumasıyla başlardı her şey

Nerde biterdi ki?

Ruhlarımız iç içe geçerken,

İndirirdi ayrılık yelkenlerini.

Bilirdin;

Sen benim eşim, doyamadığım,

Ben senin ümidin, diğer adın.

Alnımıza yazılmadıkça ölüm,

Sürecektik sefasını dünyanın.

Ayrılık nedir, bildiğimi sanırdım

Oysa tek bildiğim; uzaklıklarmış

Böyleymiş demek ayrılık acısı

Ne çabuk sinermiş yüreğine insanın

'Ayrılmak yok' demiştin bana

'Bırakmam seni yaşadıkça'

'Seni hiç sevmedim' dediğimde hatta en çok o zaman

İnanma bana.

Bedenimi hangi musallada unuttun bir bilsem

Giderken bakışıma saklanmış bir çığlık görürsen

Dönme sakın arkana

Bırak

Öksüz kalsın sen sustuğunda

Bir adım kalsın sende

Canına yazılmıştı ya hani

Peki.

sevdiğim unut beni

Bizi unutma...