Yetimim Anne

Uykularım kaçıyor gece karanlığında

Ne zaman sen aklıma düşsen ağlarım anne

Boynu bükük yetimim kimsesizim bu handa

Yarama tuz basarak sarıp dağlarım anne

Elim cepte dolaştım garip serseri gibi

Bağrım açık,döş açık,esti kış boran tipi

Dar ağcını kurdular boynumda gezer ipi

Sana kavuşmak için koşup çağlarım anne

Hercai şu gönlümde bin bir hüzün bir dert var

Hiç olmazsa rüyamda aç kolların açta sar

Terk edip gittin ya sen bu yüzden oldum naçar

Bakmaya tutmaz özüm erir yağlarım anne

Almadım şu dünyada zevk hevesin tadını

Peygamber müjdelemiş yüce itikadını

Sitemkar Alim Yazar yetim diye adını

Kadere isyan edip kara bağlarım anne