Yüzün Yüzünden

Zemheriye, kar borana aldırmaz oldum

İçime serpiştirdiğin o közün yüzünden

Kuruyupta yaprak misali dalımdan koptum

Beni bırakıp gittiğin o güzün yüzünden

Aklım ki şaşırmış bedenime hükmetmiyor

Ruhum her daim sarhoş yüzüm gülmüyor

Konuşmaya kalksam tutulmuş dilim dönmüyor

Hatırımdan çıkmayan ay gibi yüzün yüzünden

Kendime sırsın artık sen kendime muhabbet

Aşkın zindanlarında tutsaklık ki müebbet

Gah döktüğün yaştadır gah kirpiğinde esaret

Kelepçelenmişim o billur gözün yüzünden

Taşlar basar bir lahza göremezsem bu bağır

Konuş susma ey sevdiğim hatta kızıp bağır

Sesin gelmez oldu sanki bu dünya sana sağır

Bekleyip yanmışım bir çift sözün yüzünden