Zan Kalem De

kim

kimin umrunda

ki,

kaybolan umutlar

da,

bir işe de yaramıyor,

sevmekte

şu

zaman da...

bir borçum

da

yok

yalanlara,

tüten özlemlerin

kahrına,

hayatta denilen

şu

zalim,

tutunmuş

iki

elinle

yakama...

bırakmaya

da

niyeti yok gibi,

bir de

eklemişler

öbür dünyayı

yanmalardan seç beğen

derler

gibi..

ufukta görünen tek,

el değmemiş

huri

misalleri...

ey

zalim

esaretinin kurbanıyız

gibi sanki,

varlıkta yokları yaşamak

yaşatmak,

mechuller de

hayalleri,

galiba

zorunluluğumuzun

en

güzel şekli...

dört nala koşan

ömür,

nasıl istemez

ki

atsın üzerinden

tüm

zincirleri

karanlığa üç kala,

ama işi nafile

umut kayıp

zan kalem

de...

(Berlin,31.07.2015)