Ekinoks

Karanlık bir geceydi o gün

Sensiz geçen günlerin ışığında

Umudumun son çizgisiydin sen

Hayallerimin zirvesindeki noktada

Kimsesizler gibi yalnızdım sadece

Zamanın akışını izleyen

Bir dosttu sanki seni anlatan

Huzurun güneşindeki sen ve ben...

İki yıldız birbirine yakınlığı gibi

Aslında birbirinden bir o kadar da uzak

Birbirine karışmayan su ve yağ gibi

Neredesin huzur, mutluluğu buluşturan...

Hapsoldum bir zindana

Karanlık çöktü üzerime aniden

Güneşin doğuşunu özler oldum

Yıldızların parlayışını özler oldum

Sensiz geçen onca güne yazık oldu

Umudun bir ışığıydın sanki

Özlediğim tek bir nokta gibi

Karanlığın içine kavuşan tek bir ışıktın sanki

Benim için o kadar çok değerlisin ki

Yalnız olan zafer bile imreniyor seni

Kavuşmak için bekleyen iki aşık gibi

Hasretinden yanıyor yüreğim bir ateş gibi

Maziye bakınca sor beni dervişe

Sefil olmuş biri varmış buralarda diye

O gösterir sana şu karşıdaki diye

İnanır mısın o zaman yüreğimdeki bu masumiyete ben diye

Kabul et artık, yorma seni ve beni

Unutsan artık onu, bunu...

Gel beraber olalım artık be güzelim

Olur mu böyle karanlık içinde aydınlık...

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Karanlık ile aydınlık nasıl kavuşamazsa biz de öyle kavuşamayız...

Ama öyle bir gün var ki sadece o günde kavuşmak mümkün olabilir belki...

Zamanı gelince anlarsın gündüz ve gecenin ne olduğunu bir ekinoks gibi sadece o an kavuşabilenlerden...

Sence...?