Gerçeğe Yenilen Bir Düşün Şiiri

Kutsal bir düğün sevinciyle uyandım bu sabah

Anlatsam

İnanmazsın

İnanmazsın diyorum, çünkü sen uyuyordun

Bir mısrada özümlenmiş iki türkü gibiydi

Doğuyla batı

Say ki kan kardeş

Yürekten dışarı vursa da patlamalar

Asla ölmeyen

Artık namussuzluk gizlemiyordu kendini

Susmuyordu acıyla kazınan dudaklarda

Geniş boyutlu bir bilincin eşiğinde

Kayboluyordu kin ve nefret

Cılız çığlıklarıyla

Sanki bir şeyler müjdeliyordu şiir

Ve tüm acıların zincirinden kurtulmuştu insanlık

Kutsal bir düğün sevinciyle uyandım bu sabah

Anlatsam

İnanmazsın

İnanmazsın diyorum, çünkü sen uyuyordun

Toprak bitek, ürün bol, yaşam rahat diyordu bir köylü

Bir ırgat çaresizliğinin sesini duyuruyordu ağasına

Ve bir genç iş seçiyordu dergiden kendine

Bir değil /bin değil / tam yetmiş milyon yürekte

Aynı muştu / aynı soluk/ aynı ses

Yaşamın anlamını haykırıyordu

'Bir ağaç gibi tek ve hür

Bir orman gibi kardeşçesine'

Ölüme gülerek giden yüreklerde

Kurşunlanan tüm umutlar

Sokak ortalarında

Gözyaşlarıyla suladılar ve bir tohum ektiler yollara

Ürüne duracak yarın

Sonra

Sonrasını anlatsam

İnanmazsın

İnanmazsın diyorum

Çünkü sen hâlâ uyuyorsun