Gerçek Seven Her Cefadan Yorulmaz

Canımdan can alan yar şimdi olmuşsun diyar

Ne gece nede gündüz ne giysem bana uymaz

Sorma beni ben değim bir perişan halım var

Yakışmıyor bezeyim ne giyinsem çul palaz

Bu benim deli gönlüm fıkır fıkır kaynardı

Ne yüksekte eğlenir ne engine sığardı

Bu hasret yaman vurdu İçim ruhum karardı

O gördüğün cilveden Kalmadı ki edem naz

Gelen kara kışlara bu yürek dayanmıyor

Baharım yazım ayaz güzüm kar savuruyor

Muhannet yar olmuyor sensiz yüzüm gülmüyor

Senli yılım dört mevsim Sensiz gelmiyor o yaz

Kara bulut olmadan yere yağmur mu düşer

Sel bulanıp coşmadan ham meyveler mi pişer

Hiç sıkıya gelmiyor bu insan oğlu beşer

Aşkın yanan oduna kara yürek dayanmaz

O ilahi aşka ben yönümü döndürmüşüm

Kulluk ibadetimi niyazla göndermişim

Veririm bu canımı can bedeli sevmişim

Aşk sevgi dediğin bu can yansa da dönülmez

Sevgini bu aşkla sev art niyetin olmasın

Yak bedeni bu aşka yürekte kin kalmasın

Yazdığım bu satıra kimseler alınmasın

Gerçek seven o yürek her cefadan yorulmaz

BESDİ CE