Kara/basan

bir gün ellerin benden kopmak zorunda kalacak

gücümüz yetmeyecek, mecalimiz kalmayacak

direnmekten kırılan direncimiz kanarken

kan akacak gözlerimizden

ama en çok susmak acıtacak

keşke diyeceğiz, keşke...

hiç böylesi anlamlı olmamıştı keşkeler

idamı kesin, infazı meçhul

gönül mahkumunun her günü azap

gecelerce güzel düşler görürüm

bir serçe konar pencereme

âzad der âzad...

hadi! verin el ele

irkilirim!

güneş vurur yüzüme, koşarım pencereye

kar üstünde kana bulanmış serçeler

karabasan gibi çöker boğazıma gerçekler

ah o gerçekler

bizi öldürecekler...

desibel

/sesinin soğuğunda buza kesti sözlerim

bir uzansa ellerin, çözüleceğim/