Geceye Düşen Kuş

Sokak lambaları yorgun gözlerini kırparken

Kaldırımlar ay ışığını çiğneyip durur

Bir kedi gölgesini duvara asar usulca

Ve rüzgar eski bir şarkıyı fısıldar camlara

Yıldızlar avucuma düşen kırık aynalar

Her biri başka bir düşü keser parmaklarımı

Senin adın dudaklarımda tuz gibi erir

Deniz kokan bir sessizlik çöker göğsüme

Şehir uyurken ben uyanırım içimde

Kalbim unutulmuş bir tren istasyonu

Gidenler çoktan gitmiş gelenler yok

Sadece senin sesin yankılanır raylarda

Geceyi yırtıp geçen bir kuş olsam keşke

Kanatlarımın altında saklasam bütün suskunluklarımı

Ve sabah olduğunda ilk ışıkla birlikte

Adını bırakıp gitsem bulutların koynuna