Han

HAN

Zaman,şeker misali erirken handa,

Han yerinde durur, hancı uykuda.

Gün gelir yolcusu... girer kapıdan,

Gün gelir yolcusu... gider kapıdan.

Han ıssız, han sessiz , han izbe yerde,

Han siyah , han soğuk, han aynı yerde.

Gün gelir hancısı... girer kapıdan,

Gün gelir hancısı... gider kapıdan.

Duvarlar taştandır, tavanı yüksek,

Kervan yorgundur, ayaklar aksak,

Gün gelir kervanı...girer kapıdan,

Gün gelir kervanı...gider kapıdan.

Adem ÖZEL (SORGUNLU)