Hayat Yolu

Taşlı yollardan asfaltlı yollara çıkarak

Hayat çok hızlı götürdü beni çok uzaklara

Hayat yolum çok uzun hep farklı diyarlarda

Bir an durup geriye doğru baktığımda

Ne gelen oluyordu peşimden, ne de görülen ufuklarda

Belki de ne yetişebilen oluyordu, ne de uzaktan görebilen

Bir adım geri adım atıp kendimi sorduğumda

Ne soran olmuş beni içten, ne gittiğimde özleyen

Belki de ne başkasını konuşan oluyordu, ne de kalmıştı hiç özlenen

İlk adımlarımı attığım yere gittiğimde sordum

Ne hatırlayan olmuş, ne de bir kez ismimi anan

Belki de ne unutan oluyordu, ne de söylemeye cesaret edebilen

Yol kenarlarına baktım yürüdüğüm hayat yolunda

Tanıdıklarımın ormanları olmuş ve dev ağaçları

Bense her yol kenarlarına ektiğim birkaç tohumla

Bir ot yetiştirmişim ve kurumuşlar öğrendiğimde

Fidanlarım hala elimde hep aramıyorum dikilecek yer

Ve halada arıyorum bulacağım elbet uygun bir yer

Hayat yolumda geleceğim inanıyorum hala bana gelecek

Uzaklardan göremediğim bir şeyler gelecek

Adımlarımı sıklaştırdıkça anılarım biliyorum hep kaybolacak

Yürümeyi kesip belki de uçmam gerekecek

Hep gelecek biliyorum hep daha iyisi gelecek

Uzaklardan görüyorum beni daha güzel şeyler bekleyecek