Lâl

el Latif

el Vasi

gönlün mızrabı kayıp

bir sırdır düştü avuçtan cânan

cânı bırakıp

kum yeşili gözlerine mahpus her bir lâhza

lakin sahra

yüküm ağır mı işitmez, her adım sızlar

yürürüm, her yanım kum

her yanım bab-ı esrar

sırta atılmaz mı şu gönüldeki

hamal misali

ipleri içimi acıtmasın kâfi

el Latif

el Vasi

ey gönlün kıblesi

dilimin sahibi

duamın nefesi bile senden

şer de hak lakin hayır da senden

kulunun dünya uykusu yangın yeri

daldıkça erir dizleri

bir rükûda tutar oldu

ömürdür zahmeti

bir sürgündür gelir oldu

senden vuslat kesenin

vuslat kesesinde Mâlik

bilmem bu yük günaha mı yeksan

bilmem ateşbaz

yüksün

kulun eçhelse sen hayra yürütürsün

gönül biçare sabi

sense el Latif

el Vasi