Mavi Karanlıktı

mavi karanlıktı gökyüzünün göğsü

mayıs bile düşmeden

rahmine

eski bir otopsinin çığlıkları

yağarken vatansız buluttan

makamı değişmemişken henüz o şarkının

ki

mor tomurcuklu

düşleri varken

iklimin kasıklarında sancılaşan

ve

doğuran

tekil yalnızlıkları.

biz içiyorduk

körfezin doğusunu,

gıyabında hasretin

sırtımızda yükümüz

gecenin sürgününde soğuyordu terimiz

çığlıkların gözlerini oyuyorduk göğsümüzde

âyetlerini yakıyorduk hayatın

içimizde sisli suskunluk

avuçlarımızı söndürürken, kış masalı anlatıyorduk gözlerimizin ferine

mavi karanlıktı gökyüzünün göğsü

mayıs bile düşmeden

rahmine

eski bir otopsinin çığlıkları

yağarken vatansız buluttan

makamı değişmemişken henüz o şarkının ...